၂၀၀၈ခုႏွစ္ ၅လပိုင္း ၂ရက္ေန ့နဲ ့၃ရက္ေန ့မွာလည္း တေန၇ာ၇ာဆိုတဲ ့ျမန္မာႏိုင္ငံ တိုင္းနယ္ ျပည္နယ္ေတြကို တခုခုဆိုတဲ ့ေလမုန္တိုင္း ၾကီးနဲ ့ ေျမျပင္ေတြ ေ၇ျပင္ေတြကို တေယာက္ေယာက္ဆိုတဲ ့ ျပည္သူ ျပည္သားေတြ နဲ ့တခုခုဆိုတဲ ့အိုးေတြ အိမ္ေတြကို တခုတေယာက္ တခ်ိန္တေန၇ာဆိုတဲ ့ဓါတ္ေတ ြ ေပါင္းဆံုၾကတာဘဲ ။ တကယ္႐ွိတာကေတာ့ ဓါတ္သေဘာေတြ ေဖာက္ျပန္တာပါဘဲ။ပင္လယ္ျပင္မွာ အာေပါဓါတ္ ကေခါင္းေဆာင္ေနသလို ကုန္းေျမေပၚမွာ ပထ၀ီဓါတ္က ေခါင္းေဆာင္ေနပါတယ္။ ေလထုၾကီးမွာ ၀ါေယာဓါတ္က ေခါင္းေဆာင္ေနတာပါ။ ၀ါေယာက လႈပ္တာ ျငိမ္တာ ပါဘဲ ။ တခုခုဆုိတဲ ့ေလမုန္တိုင္း ႐ွိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေလက လႈပ္တယ္ ဆို၇င္ ေ၇ကပါ လႈပ္၇ပါတယ္ ။ ေ၇က လႈပ္ေန၇င္ ေ၇နဲ ့ဆက္စပ္ေနတ ဲ့ ေျမၾကီးကပါ ေ၇၇ ဲ ့ လႊမ္းမိုးမႈကို ခံ၇ပါတယ္။ ဓါတ္ေတြ ေဖာက္ျပန္တာပါဘဲ။
သက္႐ွိသက္မဲ့ေတြ မ႐ွိပါဘူး မျမင္ႏိုင္မၾကားႏုိင္တဲ ့ ဓါတ္ေဖာက္ျပန္္မႈေတြဘဲ ႐ွိပါတယ္။ သခၤါ၇တ၇ားက ဆန့္က်င္ဘက္ေတြ ေပါင္းစုထားတဲ ့အတြက္ အျမဲတမ္း မျငိမ္မသက္ ျဖစ္ေနမွာပါဘဲ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ဘု၇ား႐ွင္ေတာင္မွ ၀မ္းေတာ္လား၇ပါတယ္။ ဘု၇ား႐ွင္၇ဲ ့တန္ခိုးေတာ္ အနတၱနဲ ့ေတာင္ အာေပါဓါတ္ရဲ့ ေဖာက္ျပန္္မႈကို တားဆီးလုိ ့မ၇ပါဘူး။ ဘု၇ား႐ွင္ေတာင္မွ အိုမင္း၇င့္ေ၇ာ္၇ပါတယ္။ ဒါ ပထ၀ီဓါတ္၇ဲ ့ေဖာက္ျပန္္မႈကို တားဆီးလုိ ့မ၇ပါဘူး။ သခၤါ၇တ၇ား ကေန ထြက္နိုင္ဘုိ ့ၾကိဳးစား၇မွာပါ။ ဘယ္လိုေကာင္းေအာင္လုပ္၇မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ နားလည္၇မယ္။ ဆန့္က်င္ဘက္လုပ္၇မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီဓါတ္သေဘာေတြလံုး၀မ႐ွိတဲ ့နိဗၺာန္ကို ႐ွာ၇မွာ။
လူေတြ၇ဲ ့ စိတ္ေစတသိတ္ေတြက ေလာဘေဒါသေမာဟေတြ အားၾကီးမယ္ ဆို၇င္ လူေတြ ၇ဲ ့႐ုပ္ေတြက ေဖာက္ျပန္တာပါဘဲ။ ေလာဘ႐ုပ္ ေဒါသ႐ုပ္ ေမာဟ႐ုပ္ေတြနဲ ့မလုပ္သင့္တာေတြ လုပ္မွာဘဲ ။ ဒီေတာ ့မျဖစ္သင့္တာေတြ ျဖစ္တာပါဘဲ ။

မ်က္စိတမိွတ္ ဆုိတဲ့ အခ်ိန္ကာလေလးအတြင္းမွာ စိတ္ေစတသိက္ေတြက အသစ္အသစ္ေသာ စိတ္ေပါင္း ေစတသိက္ေပါင္း ကုေဋ တစ္သိန္း အသစ္ လဲၿပီးသြားပါၿပီ ဒီစိတ္ဒီစိတ္ရယ္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး စိတ္ရွိတယ္ဆိုတာ ယူရမွာ မဟုတ္ပါဘူး စိတ္ရွိတယ္ယူလို႔ ငါ့စိတ္လုပ္လို႔ ကိုယ္ဖန္ဆင္းထားတဲ့စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ျပသနာ တက္ေနရတာပါ ယူလို႔ရတဲ့စိတ္က အၾကံအဖန္စိတ္ပါပဲ ဟိုယူဒီယူယူတဲ့ စိတ္ကလည္း ဘုရားေဟာတဲ့စိတ္ အနတၱစိတ္္မဟုတ္ပါဘူး အတၱစိတ္ပါ ကိုယ္အတၱစိတ္ကို အသံုးျပဳေနလို႔ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ အနတၱခ်မ္းသာကို ဆံုး႐ႈံးေနပါတယ္။
ဆုပ္ကိုင္ထားတာ ဒီဆရာပဲ ဒီတပည့္ပဲဆိုတာ ဒါတစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေလွနံဓါးထစ္ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့စိိတ္က အတၱစိတ္ပါပဲ အသက္ပဲ၊ စကၠန္႔မိနစ္နာရီပဲ၊ ရက္လႏွစ္ေတြပဲ၊ အတိတ္ပဲ၊ ပစၥဳပန္ပဲ၊ အနာဂတ္ပဲ၊ ဒီလိုအခ်ိန္ ကာလေတြကို လက္ခံေနတာ အတၱစိတ္ပါပဲ ေတာင္စြဲေျမာက္စြဲ စြဲေနတာပါ အိမ္ပဲ ရိပ္သာပဲ ေတာေတာင္ေရေျမေတြပဲ ေနပဲ လပဲ ကမာပဲ အဲဒီလိုယူေနတာေတြကလည္း အတၱစိတ္ပါပဲ
မ်က္စိဆိုတာတစ္ခုခုပါ တစ္ခုခုကို လက္ခံၿပီးေတာ့မွ သိတဲ့အသိေတြက အမွန္တရား မဟုတ္ပါဘူး ဦးေႏွာက္န ဲ႔စဥ္းစားၿပီး သိတဲ့အသိကလည္း တစ္ခုခုနဲ႔ရင္းၿပီးေတာ့မွ သိတဲ့အသိ ျဖစ္တဲ့အတြက္ တကယ့္တရားအစစ္ကိုသိတဲ့အသိမဟုတ္ပါဘူး

တရားက စိတ္အလုပ္ပါ။ စိတ္နဲ ့အိုးစားကြဲရင္ နိဗၺာန္ပဲ။ ကိုယ့္မွာ ျဖစ္ေနက်စိတ္ေတြ မျဖစ္ေတာ့၇င္ အနတၱစိတ္နဲ ့ နိဗၺာန္နဲ ့ေပါင္း႐ံုဘဲ ႐ွိတယ္လို ့ ယံုၾကည္ပါ.....
၀ိပႆနာဥာဏ္ အစစ္က စိတ္ကေလးကို အတၱယာယီကင္းတာပါ။ ယာယီျဖစ္ပီဆုိ၇င္ေတာ့ ယံုၾကည္၇ၾကိဳးနပ္ပါဘီ။ စိတ္က အတၱကင္းလာရင္ အဲ့ဒီ အတၱကင္းတဲ ့အေျခအေနေလးကို တစ္စိတ္ပီး တစ္စိတ္ဆက္ကာဆက္ကာ ျဖစ္ဖို ့၁၀မိနစ္ေလာက္ တဆက္တည္းျဖစ္ေအာင္ … တစ္စကၠန္ ့မွ ဆယ္စကၠန္ ့ ဆယ္စကၠန္ ့မွ စကၠန္ ့သံုးဆယ္ တစ္မိနစ္ ဆယ္မိနစ္.. ဒီလုိမ်ိဳး ကိ်ဳးစားပီးေတာ့မွ အတၱကင္းကင္းနဲ ့ ၾကာၾကာေနႏို္င္သထက္ ေနႏိုင္ေအာင္ စိတ္ရဲ ့စြမ္းရည္သတၱိကို တိုးျမွင့္ေပးပါ....
လူလူခ်င္း အျပတ္႐ွင္းဘို ့လူလူခ်င္း ေပါင္းဘို ့ .. ပညာနဲ ့ေပါင္းပီးေတာ့မွ ပညာတတ္ၾကီးျဖစ္ဘို ့ဆရာနဲ ့ေပါင္းပီး တပည့္ျဖစ္ဘို ့ ပိုက္ဆံနဲ ့ေပါင္းပီး သူေ႒းျဖစ္ဖို ့အေ၇းၾကီးမေနပါနဲ ့ေတာ့.. ကိုယ့္စိတ္နဲ ့ကြာ႐ွင္းျပတ္စဲဖို ့အေ၇းသာၾကီးပါ။
ကိုယ့္စိတ္နဲ ့ကိုယ္အလုပ္လုပ္ရပါမယ္။ ငါ့စိတ္ဆိုရင္ဒါဟာ အနီးၾကည့္ပါ။ ငါ့ဥစၥာလို ့သတ္မွတ္ထားလုိ္က္ရင္ မ်က္စိကို အနီးၾကည့္ၾကည့္သလိုဘဲ .. ငါ့စိတ္ ဆုိရင္ အနီးၾကည့္တာပါ။ စိတ္ကို ငါ၊ငါ့ဥစၥာအျဖစ္ သိ္မ္းပိုက္ထားပါတယ္။ စိတ္နဲ ့ပတ္သက္ပီး တရားေဟာတဲ ့စိတ္ေစတသိတ္ပဲ..အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱပဲ.. ခႏၶာငါးပါးပဲ.. ျဖစ္႐ံုေလးပဲ . .. တခုခု ျဖစ္ေနတာမဟုတ္ဘူး တေယာက္ေယာက္ တခိ်န္ခ်ိန္ တေနရာရာ ေတြကို မွီခိုေနတာ မဟုတ္ဘူး… စိတ္ဆိုတာ ျဖစ္႐ံုေလးပဲလို ့…